Parafia
Wspólnoty
Odwiedzający
Odwiedza nas 84 gości oraz 0 użytkowników.
Logowanie
Dostojne, wzniosłe, pełne duchowego uniesienia i głębokiego wzruszenia – takimi słowami można opisać niezwykłe chwile, które przeżywała dziś nasza wspólnota parafialna – wspólnota parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.
Wśród zapachu kadzidła, blasku świec i dźwięków uroczystych śpiewów nasza świątynia stała się miejscem wyjątkowej łaski. Tego dnia uczestniczyliśmy w wydarzeniu, które na zawsze zapisze się w historii parafii – uroczystym wprowadzeniu relikwii św. Jana Pawła II, papieża miłości, pokoju i nadziei.
Ceremonia rozpoczęła się procesyjnym wprowadzeniem relikwii, którego z godnością i czcią dokonali Rycerze św. Jana Pawła II. Z ogromnym szacunkiem przekazali ten bezcenny dar naszemu Proboszczowi, ks. dr. Marianowi Boleście, powierzając tym samym całej wspólnocie parafialnej duchowy skarb – obecność Świętego Papieża wśród nas.
Chwilę później, pod przewodnictwem Ks. Andrzeja Chuchnowskiego, rozpoczęła się piękna Msza Święta, podczas której dziękowaliśmy Bogu za dar życia, nauczania i świętości Jana Pawła II. Jego relikwia, odtąd obecna w naszym kościele, stała się znakiem nadziei, pokoju i miłości – przypomnieniem, że świętość nie jest odległym ideałem, lecz możliwą drogą każdego człowieka, który ufa Bogu i żyje Jego Ewangelią.
Emocje, które towarzyszyły nam tego popołudnia, były ogromne – głębokie, szczere i poruszające do najdalszych zakątków serca. W oczach wielu parafian można było dostrzec łzy – łzy wzruszenia i wdzięczności za dar obecności św. Jana Pawła II w naszej wspólnocie.
Święty Jan Paweł II – papież pokoju, nadziei i miłosierdzia –pozostaje dziś z nami, by przypominać, że „człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest i czym dzieli się z innymi”. Niech Jego nauka i świadectwo życia nieustannie inspirują nas do odkrywania głębszego sensu wiary, do odważnego podążania drogą prawdy oraz do życia przepełnionego miłością, pokorą i nadzieją.
Niech obecność Świętego Papieża w naszej parafii rozpala w nas pragnienie czynienia dobra, umacnia we wspólnocie serc i zachęca do codziennego dawania świadectwa miłości. Niech Jego orędownictwo wyprasza nam potrzebne łaski, prowadzi drogą pokoju i coraz bardziej przybliża do Chrystusa – Pana życia i Zbawienia.
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/9hzwHa6sr1pbBcD26
Tekst: Katarzyna Łaszcz
„Różaniec to moja ulubiona modlitwa” – mówił Jan Paweł II wiele razy i dawał temu świadectwo.
Różaniec... dla jednych kolorowy czy błyszczący gadżet a dla innych to oręż, którego boi się szatan. Co bardziej sceptyczni uważają modlitwę różańcową za bezmyślne „klepanie Zdrowasiek” a tak naprawdę to niezwykle piękna i głęboka modlitwa, która daje siłę do duchowej walki i jest wsparciem w trudnościach dnia codziennego. W różańcowych rozważaniach zawarte są najważniejsze wydarzenia w życia Jezusa i Maryi, od zwiastowania, aż do ukoronowania Maryi na Królową Nieba i Ziemi.
24 października, Rycerze św. Jana Pawła II działający przy naszej parafii poprowadzili refleksyjny różaniec ze św. Janem Pawłem II. Piękne rozważania, autorstwa Z.B. Zdzisława Salusa, połączyły subtelną nicią te wydarzenia z wydarzeniami z życia ich patrona.
W wyjątkowym klimacie wygaszonego kościoła, rozważania każdej z tajemnic skrywały też pytania adresowane do każdego z nas. Pytania, na które szczerych odpowiedzi musimy poszukać w głębokich zakamarkach własnych serc.
Mam wrażenie, że datę na refleksyjny różaniec wybrał sam Duch Święty jako prolog do tego, co będzie miało miejsce w sobotę 25 października. Wtedy to zostaną uroczyście wprowadzone do naszej parafialnej rodziny relikwie św. Jana Pawła II, a taki dzień się zdarza tylko raz...
Dziękujemy Rycerzom za tę piękną inicjatywę i wspólne podążanie ścieżkami wiary.
Niezwykłą atmosferę refleksji i zadumy ale też i radości podkreśla wystawa związana z osobą św. Jana Pawła II. Wchodząc do naszego kościoła, warto zatrzymać się i przypomnieć sobie tego charyzmatycznego człowieka – misjonarza, ekumenistę, człowieka wrażliwego na ludzkie potrzeby, człowieka modlitwy...
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/2nAoyBNbz81w9pGW6
Tekst i zdjęcia: Katarzyna Król
19 października 2025 r. na całym świecie obchodzona była Niedziela Misyjna, która rozpoczęła Tydzień Misyjny – dni modlitwy, solidarności i realnego wsparcia dla młodych Kościołów. To doskonała okazja, by przypomnieć sobie, że Kościół żyje dzięki świadectwu a jego centrum jest głoszenie Ewangelii.
„Idźcie na cały świat i nauczajcie narody” - te słowa skierował Pan Jezus do uczniów, ale są one aktualne do dnia dzisiejszego i stanowią sens dzieła misyjnego. Każdego roku do różnych zakątków globu, niekiedy ukrytych wśród gęstych tropikalnych lasów, kierowani są misjonarze - zarówno osoby duchowne jak i świeckie. Jadą, nie po to by zwiedzać, tylko po to by nieść Dobrą Nowinę, ale też budują drogi, szkoły, ośrodki zdrowia.
Dzisiaj, 23 października 2025 roku, nasi parafianie modlili się podczas Różańca w intencji misji i misjonarzy z naszej diecezji, a po Mszy św. w naszej sali katechetycznej mogli obejrzeć pamiątki przywiezione z misji z różnych stron świata. Po raz pierwszy, uczestnicy obejrzeli też film i usłyszeli słowa księdza Grzegorza Kasprzyckiego pochodzącego z parafii Iwaniska, misjonarza posługującego w Papui Nowej Gwinei, w parafii św. Józefa Robotnika w Ambunti. Z wielkim zaciekawieniem dzieci przygotowujące się do Pierwszej Komunii Świętej, kandydaci do bierzmowania oraz ich rodzice w ramach katechezy wsłuchiwali się w opowieści o codziennym życiu rdzennych mieszkańców oraz misjonarzy.
Jest jedna kwestia, która zmusza do myślenia. My, ludzie żyjący w cywilizowanej kulturze, nie mający do kościoła setek kilometrów nie potrafimy tego docenić i wymyślamy mnóstwo wymówek, żeby tylko nie uczestniczyć w niedzielnej czy świątecznej Eucharystii. A tam? Ludzie po dwa lata czekają na kapłana, Mszę czy możliwość przyjęcia Komunii i jest to dla nich wielkie wydarzenie, niesamowita radość.
Otoczmy modlitwą tych, którzy na krańcach świata niosą ludziom Dobrą Nowinę, bo „Żniwo wprawdzie wielkie ale robotników mało” (Mt 9,36-10,8).
I tak na koniec - każdy z nas może być misjonarzem. Nie trzeba wyjeżdżać gdzieś na przysłowiowy koniec świata. Obok nas też są osoby, którym należy nieść Dobrą Nowinę a naszym pierwszym obowiązkiem w szerzeniu wiary jest prawdziwe chrześcijańskie życie.
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/TbyP3uxJsxZHEdtr5
Tekst i zdjęcia: Katarzyna Król
W życiu wspólnoty parafialnej zdarzają się chwile, które w sposób szczególny stają się znakiem Bożej łaski i błogosławieństwa. Taką właśnie chwilą był dzień, w którym została wysłuchana prośba naszego Proboszcza o przekazanie dla naszej parafii relikwii św. Jana Pawła II.
I oto dziś, 20 października 2025 roku o godz. 11.00, w Krakowie, w dostojnych murach rezydencji Kardynała przy ul. Kanoniczej 19, Proboszcz Ks. dr Marian Bolesta, w asyście przedstawicieli Rycerzy Jana Pawła II, odebrał z rąk Jego Eminencji Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza relikwię św. Jana Pawła II – kroplę krwi naszego umiłowanego Papieża Polaka. Uroczystość miała charakter kameralny, lecz niosła w sobie głębię i doniosłość, jakiej nie sposób wyrazić słowami.
Dla osób uczestniczących w tej uroczystości był to wielki zaszczyt i wyjątkowy przywilej – chwila głębokiego wzruszenia i modlitewnej zadumy, przepełniona świadomością, że uczestniczą w wydarzeniu, które na zawsze zapisze się w historii naszej parafii.
Z głębi serca dziękujemy Księdzu Proboszczowi za Jego wytrwałość, zaangażowanie i duszpasterską troskę, dzięki którym ten dar stał się rzeczywistością. Dziękujemy również wszystkim, którzy wspierali to dzieło modlitwą i życzliwością.
Serdecznie zapraszamy wszystkich Parafian i Gości na uroczystą Mszę Świętą w sobotę, 25 października 2025 roku o godz. 17.00, podczas której nastąpi uroczyste wprowadzenie relikwii św. Jana Pawła II do naszej świątyni.
Niech to wydarzenie stanie się świętem wiary, wdzięczności i wspólnoty – dniem, w którym na nowo odkryjemy, jak bardzo św. Jan Paweł II jest wciąż obecny w życiu naszej parafii i w sercach każdego z nas.
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/mGw9FhfLHH6CDcaD8
Tekst: Katarzyna Łaszcz