W ostatnią niedzielę, 17.05.2026 o godz. 12:00, w naszej parafii odbyła się wyjątkowa uroczystość Pierwszej Komunii Świętej, do której przystąpiło 14 dzieci. Był to dzień pełen modlitwy, wzruszeń oraz radości, który na długo pozostanie w pamięci dzieci, ich rodzin i całej wspólnoty parafialnej.
Podczas Mszy Świętej dzieci po raz pierwszy w pełni uczestniczyły w Eucharystii, przyjmując Pana Jezusa do swoich serc.
Serdecznie dziękujemy rodzicom za trud wychowania i przygotowania dzieci do tego ważnego dnia, księdzu proboszczowi za duchowe prowadzenie i przygotowanie uroczystości, a także nauczycielom za ich zaangażowanie i wsparcie w procesie katechetycznym. Wyrazy wdzięczności kierujemy również do wszystkich osób zaangażowanych w oprawę liturgiczną i organizację uroczystości.
Naszym dzieciom życzymy, aby zawsze trwały blisko Boga, wzrastały w wierze i każdego dnia odkrywały siłę płynącą z Eucharystii
„Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie” (Mt 19,14)
Tekst: Ksenia Czarnecka
Nawiedzenie obrazu Jezusa Miłosiernego w naszej parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego jest czasem szczególnej łaski, który trudno ubrać w zwykłe słowa. W codziennym biegu, pośród spraw ważnych i tych zupełnie zwyczajnych, nagle przyszła chwila zatrzymania — jakby sam Bóg zapukał do drzwi naszych serc, cicho, ale stanowczo.
Obraz Jezusa Miłosiernego, tak dobrze znany, a jednak tego dnia jakby nowy, patrzył na nas z niezwykłą łagodnością. W Jego spojrzeniu można odnaleźć wszystko: zrozumienie naszych słabości, cierpliwość wobec naszych upadków i bezgraniczną miłość, która nie stawia warunków. Promienie wychodzące z Jego Serca zdają się obejmować każdego z nas — niezależnie od tego, z czym przyszedł, co nosił w sobie, jak bardzo był zagubiony.
Co przynosi ta peregrynacja — mnie, Tobie, nam wszystkim?
Dla wielu z nas stała się szczególnym zaproszeniem. Nie tyle do wielkich słów i deklaracji, ile do prostego, szczerego zawierzenia. Do tego, by uwierzyć, że miłosierdzie jest większe niż nasz grzech, że nadzieja nie gaśnie nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się stracone. W ciszy modlitwy można odnaleźć pokój i usłyszeć wewnętrzny szept: „Ufaj Mi” — słowa, które nie są tylko pobożnym wezwaniem, ale drogą prowadzącą przez codzienność.
Dla wielu z nas jest to także czas, w którym w ciszy serca rodzą się pytania, niepozwalające pozostać obojętnym: „Czy naprawdę pragnę? Czy naprawdę ufam?” Nie są to słowa, które można jedynie usłyszeć i zapomnieć — one domagają się odpowiedzi. Każdy, kto odważy się je sobie postawić, musiał odpowiedzieć sam — w sercu, w sumieniu, w prawdzie o sobie. Czy naprawdę pragnę Boga? Czy naprawdę Mu ufam — nie tylko wtedy, gdy wszystko się układa, ale także wtedy, gdy życie staje się trudne?
Niewątpliwie ta peregrynacja jest dla nas wszystkich wydarzeniem, ale czymś więcej niż tylko wydarzeniem — jest spotkaniem – żywym, prawdziwym, dotykającym serca. Spotkaniem, które jednoczy, które uczy patrzeć na drugiego człowieka z większą czułością i wyrozumiałością. Bo skoro sami jesteśmy ogarnięci miłosierdziem, jesteśmy też wezwani, by je nieść dalej. Spotkaniem, które nie skończy się wraz z odjazdem obrazu, ale pozostaje w sercu. Bo prawdziwe nawiedzenie dokonuje się wtedy, gdy człowiek pozwala Bogu zamieszkać w sobie. Pytania mogą pozostać, czasem bez natychmiastowej odpowiedzi, ale to właśnie one prowadzą nas dalej — głębiej, bliżej.
Niech ten czas nie pozostanie tylko pięknym wspomnieniem. Niech to doświadczenie stanie się dla nas wszystkich początkiem przemiany — cichej, ale trwałej. Niech stanie się początkiem drogi — drogi pełnej ufności, może także drogi powrotu, drogi życia bliżej Boga. Bo Jezus wciąż jest obecny — nie gdzieś daleko, ale właśnie tam, gdzie jesteśmy: w naszej codzienności, w naszej modlitwie, w naszym sercu. I wciąż cicho pyta: „Czy pragniesz? Czy ufasz?”
A odpowiedź, którą Mu damy, może zmienić wszystko. Wiele zależy od nas…
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/14wK7astC47duHx57
Tekst: Katarzyna Łaszcz
Niedziela Męki Pańskiej zwana Niedzielą Palmową rozpoczyna Wielki Tydzień, najważniejszy czas dla katolików. Dzisiejsza Msza rozpoczęła się przed naszą świątynią poświęceniem palm, by potem w procesji ze śpiewem na ustach wejść do środka i wsłuchać się w Ewangelię z opisem Męki Pańskiej. Niezwykle pięknie prezentowały się palmy, które pieczołowicie i z sercem przygotowywały nasze parafianki. Każda była piękna i jedyna w swoim rodzaju.
Niezwykłych przeżyć duchowych dostarczyli nam członkowie parafialnej grupy teatralnej. Misterium jakie zaprezentowali w tym roku mogło zaskoczyć wszystkich. Sceny Ostatniej Wieczerzy, modlitwy w Ogrójcu, sądu Piłata czy drogi na Golgotę… Tego nie zobaczyliśmy… Była za to scena swoistego rachunku sumienia Judasza po wydaniu Jezusa, zmiana w życiu Piłata i jego rodziny, spotkanie przy pustym już grobie a wszystko to połączone w całość z obrazami
i dźwiękami muzyki.
Z tekstu zapisanego na kartkach papieru, nasi parafianie swoją pracą i aktorską grą stworzyli coś, co zostanie w naszej pamięci na długo i utwierdza, że Zmartwychwstanie to nadzieja na Boże Miłosierdzie. Wielkie brawa dla całego zespołu i reżysera!
A dla tych, których nie było na niedzielnej premierze – zaproszenie na najbliższy wtorek na godzinę 19.30. Warto na chwilę zostawić domowe obowiązki, przyjść i samemu zobaczyć Misterium bo fotorelacja, choćby z najpiękniejszymi zdjęciami nie jest w stanie oddać wszystkiego.
Fotorelacja - Niedziela Palmowa: https://photos.app.goo.gl/SGvGEzJgJWPFkXD38
Fotorelacja - Misterium Męki Pańskiej: https://photos.app.goo.gl/GfFj2wjd81amJpHX9
Tekst: Katarzyna Król
U STÓP KRZYŻA...
czyli dźwiękiem pisana wielkopostna chwila refleksji.
To był wyjątkowy wieczór wypełniony zadumą, refleksją i najpiękniejszymi dźwiękami pieśni pasyjnych. Rozbrzmiały one za sprawą Chóru Nauczycielskiego „Coro Cantorum” pod dyrekcją Pani Ewy Goworowskiej, który zagościł u nas w niedzielę, 22 marca 2026 r.
Koncert Pasyjny odbył się w wyjątkowej atmosferze, sprzyjającej refleksji nad sensem cierpienia, przemijania i nadziei. Wydarzenie zgromadziło licznych słuchaczy, którzy mieli okazję wysłuchać starannie dobranego repertuaru muzyki pasyjnej, nawiązującego do tradycji Wielkiego Postu. W programie znalazły się zarówno utwory dawne, jak i nowsze kompozycje, wykonane z dużym zaangażowaniem i wrażliwością artystyczną. Ich wyjątkowa interpretacja dostarczyła słuchaczom niezwykłych przeżyć duchowych i artystycznych. Dopełnieniem muzyki były fragmenty „Tryptyku rzymskiego”autorstwa Jana Pawła II oraz starannie dobrana oprawa wizualna, która pogłębiała nastrój i wymowę tego wyjątkowego koncertu.
Serdecznie dziękujemy Pani dyrygent Ewie Goworowskiej, wszystkim chórzystom, dyrektorowi Miejskiego Centrum Kultury w Ostrowcu Świętokrzyskim Panu Markowi Cichoszowi, oraz wszystkim, którzy zaangażowali się w organizację koncertu.
To dzięki Wam, mogliśmy uczestniczyć w tym niezwykłym spotkaniu. Było ono nie tylko wydarzeniem artystycznym, ale też głębokim przeżyciem duchowym.
Te niezwykłe chwile udało się zatrzymać w kadrach. Znajdziecie je w galerii...
Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/npM4xjAZhLEQtVQq7
Tekst: Anna Stojek, Katarzyna Król
